گذرا بودن رابطه‌ها

رفتن آدم‌ها؛ چرا هیچ‌کس برای همیشه نمی‌ماند؟:

وقتی کسی از زندگیت می‌ره، مغزت دقیقاً همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ پژوهشی در ساینس نشان داده طرد اجتماعی مثل سوختگی درجه دو درد دارد. رفتن آدم‌ها نه نمایشِ بی‌رحمی، بلکه یک سیگنال تکاملی برای بقای اجتماعی است؛ ما برای این درد ساخته شده‌ایم تا دلبسته شویم. حالا سؤال این است: آیا می‌شود بدون ترس از رفتن، ماندن را تجربه کرد؟

راهکار:

شاید رفتن هم مثل آمدن، یک جور یادگاری از خودش جا می‌گذارد؛ هر آدمی که رفته، یک شکلِ رفتن را به تو یاد داده است.