تضاد روزهای خوب و رسیدن شب:
در فیزیک، «شب» محصول چرخش زمین است، نه ناپدید شدن خورشید. خوشیها هم شاید همینطورند؛ ناپدید نمیشوند، فقط از دید ما میچرخند. آیا پایان یک لحظه خوب، لزوماً برابر با تاریکی مطلق است؟
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهای دیگر دید: شاید «شب» نه پایان، که زمینهساز دیدن ستارهها (نعمتهای پنهان) یا استراحتی برای روزی نو باشد.