گذرا بودن چیزها

حقیقت تلخ: هیچ چیز، حتی قرص، دائمی نیست:

در فیزیک کوانتوم، حتی خلأ مطلق هم دائمی نیست و ذرات مجازی به طور مداوم در آن پدیدار و ناپدید میشوند. این «نوسانات کوانتومی خلأ» ثابت میکند عدم ثابت، قانون بنیادی کیهان است. آیا این بینظمی ذاتی، ترسناک است یا آزادکننده؟

راهکار:

این نگاه را میتوان از زاویه فیزیک مدرن هم بررسی کرد: اصل «عدم قطعیت» هایزنبرگ و مفهوم «آنتروپی» نشان میدهند تغییر و بینظمی ذاتی جهان است، نه استثنا. شاید تمرکز از «دائمی بودن» به «کیفیت رابطه با لحظه حال» تغییر کند.