زمان چگونه پادشاهان را خاکستر و گمنامان را جاودانه میکند؟:
این جمله یادآور «اثر متیو» در علوم اجتماعی است: شهرت و ثروت به سمت کسانی میرود که از قبل دارند. اما زمان، برعکس عمل میکند: گاهی چهرههای گمنام را به اوج میرساند و قدرتمندان را فرسایش میدهد. جالب است که در فیزیک، «آنتروپی» (بینظمی) همیشه افزایش مییابد، اما در تاریخ، نظمهای کهن فرو میریزند و نظمهای تازه از دل گمنامی سر برمیآورند. آیا این یک قانون نانوشتهٔ تاریخ است یا فقط تصادف؟
راهکار:
این جمله به قدرت دگرگونکننده زمان اشاره دارد. میتوانی با انتخاب یک شخصیت تاریخی که نامش از گمنامی به جاودانگی رسید (مثل حافظ یا ابنسینا)، یک پست کوتاه دربارهٔ مسیر تغییر سرنوشت او بنویسی و از مخاطبان بپرسی کدام نام امروز را شایستهٔ جاودانگی میدانند.