سفر از کوری به بینش: وقتی ناگهان میبینیم:
در عصبشناسی، پدیدهای به نام «نابینایی تغییری» وجود دارد: مغز ما اغلب تغییرات بزرگ در میدان دید را نادیده میگیرد، مگر اینکه مستقیم به آنها توجه کنیم. شاید «دیدن» واقعی، نه رفع کوری فیزیکی، بلکه همین تمرکز آگاهانه روی حقایقی است که همیشه حاضر بودند. شما فکر میکنید بیشترِ «کوری»های ذهنی ما از کدام نوع است؟
راهکار:
این حسِ «دیدن» پس از «کوری» اغلب موقتی است. برای تثبیت آن، سعی کن دقیقاً بنویسی اولین چیزی که «دیدیش» چه بود و چطور دنیایت را تغییر داد. این نوشته میتواند لنگر این بینش جدید باشد.