با تو گشتن در تمام شهر؛ خاطرهای ناب:
تحقیقات نشون میده که قدم زدن همزمان در یک مسیر ناآشنا، سطح دوپامین و اکسیتوسین رو تا ۴۰٪ بالا میبره و نقشههای عصبی مشترک ایجاد میکنه. انگار شهر فقط پسزمینهای برای هماهنگ شدن ضربان قلبهاست. سوال: آیا شما هم کوچهای دارید که فقط با یک نفر خاص براتون معنا پیدا میکنه؟
راهکار:
این حس رو میتونی با نوشتن یک خاطره خاص از یک کوچه یا محلهای که باهاش گشتی، ماندگارتر کنی. مثلاً «یادش بخیر اون غروب جمعه تو خیابان ولیعصر…»