پارادوکس تنهایی: گریز از آشنایی با وجود نیاز به آن:
در روانشناسی، «اجتناب اجتماعی» گاهی ریشه در «حساسیت بیش از حد به طرد» دارد. مغز، درد طرد اجتماعی را در همان مدارهای عصبی درد فیزیکی ثبت میکند، بنابراین گریز، یک مکانیسم دفاعی علیه یک تهدید واقعی عصبی-زیستی است. آیا این گریز، محافظت است یا محرومیت؟
راهکار:
این حس پارادوکسیکال، شبیه مفهوم «تنهایی در جمع» است. شاید نوشتن نامهای به خودِ تنهایتان و پرسیدن «از چه آشناییای میترسی؟» بتواند لایههای پنهان این گریز را روشن کند.