چرا شبها دلمان میخواهد گریه کنیم؟:
اشکِ احساسی فقط آب نیست؛ غلظت کورتیزول و منگنز در اشکِ روانی بالاتر از اشکِ ناشی از پیاز است. شب هم مهار قشر پیشپیشانی کم میشود و آمیگدال فعالتر؛ برای همین سدِ احساسات میشکند. گریهی شبانه مثل دیالیز هیجانی عمل میکند و سطح برانگیختگی را پایین میآورد. پس چرا صبحها بعد از گریه سبکتریم؟
راهکار:
شب فقط برای گریه نیست؛ تاریکی نگاه دیگران را حذف میکند تا بدون قضاوت، احساساتت را رها کنی. شاید شب برای خالی شدن ساخته شده، نه فقط برای غم.