وقتی اندوه به استخوان میرسد؛ چرا گریه بیفایده است؟:
آیا میدانستید که اشکهای احساسی (عاطفی) از نظر شیمیایی با اشکهای تحریکی (مثل پیاز) تفاوت دارند؟ اشک غم حاوی هورمونهای استرس مانند پرولاکتین و لوسین انکفالین (یک مسکن طبیعی) است. یعنی بدن شما دارد خودش را آرام میکند. پس حتی اگر غم به استخوان رسیده، گریه یک داروی خانگی ساختهٔ خودِ شماست. اما سؤال: آیا واقعاً گریهمان را به خاطر بیفایده بودن سرکوب میکنیم یا به خاطر ترس از آسیبپذیری؟
راهکار:
این جمله انگار تیشه به ریشهٔ امید میزند؛ اما یک نگاه دیگر: گاهی گریه نه برای تسکین، که برای تخلیهٔ فشار روانی است. اگر غم به استخوان رسیده، شاید گریهات نه برای بیرون ریختن، بلکه برای زنده ماندن لازم است. همانطور که بیوههای یونان باستان موهای خود را میکندند تا شوک را فرو بنشانند، گریه هم میتواند واکنش زیستشناختی به بقا باشد.