گریه و دلداری

دلداری دادن در غم خود: عشقی که در سختی معنا می‌شود:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که مغز انسان هنگام دلداری دادن، همان نواحی فعال می‌شود که هنگام دریافت دلداری – پدیده‌ای به نام 'همدلی دوطرفه'. اما اگر خودت در غم باشی، این فرآیند می‌تواند به 'خستگی همدلی' منجر شود و سطح کورتیزول را بالا ببرد. جالب اینجاست که همزمان اکسی‌توسین ترشح می‌شود که پیوند عاطفی را تقویت می‌کند. آیا این تناقض شیمیایی همان چیزی نیست که عشق را واقعی می‌کند؟

راهکار:

این رفتار نماد عشق واقعی است: توانایی دادن آرامش وقتی خودت در طوفانی. اما گاهی سکوت و گریه مشترک می‌تواند قوی‌تر از کلمات باشد. شاید لازم باشد گاهی به خودت هم اجازه‌ی آسیب‌پذیری بدهی و از او بخواهی که دلداری‌ات دهد.