برای کسی که معنای نگاهت را نمیفهمد گریه نکن:
گریه هیجانی از نظر شیمیایی با اشک ناشی از تحریک چشم متفاوت است: سرشار از هورمونهای استرس و مسکنهای طبیعی مانند انکفالین است؛ یعنی گریه در واقع نوعی فرایند خوددرمانی سیستم عصبی است. با این حال اگر در برابر کسی رخ دهد که قادر به همدلی نیست، ترشح کورتیزول ممکن است از اثر تسکینی آن فراتر رود و فرد احساس شرم و تنهایی بیشتری کند. آیا اشک را باید فقط نزد کسانی ریخت که ظرفیت تنظیم هیجان دارند؟
راهکار:
این جمله یک سپر روانی است: اشک نوعی سرمایه عاطفی است و خرج کردن آن برای کسی که ظرفیت درکش را ندارد، احساس تنهایی را عمیقتر میکند. میتوانی به جای گریه، نگاهت را به سمت آدمهایی بچرخانی که زبان نگاهت را میفهمند.