چرا هیچ کتابی اشکم را در نمیآورد؟ واکنش سنگدل!:
پدیدهی گریه نکردن با کتاب اغلب به «فاصلهی زیباییشناختی» برمیگردد، نه سنگدلی. مغز وقتی راوی را غیرقابل اعتماد یا متن را بیش از حد شعاری تشخیص دهد، ترشح اکسیتوسین را مهار میکند. در آزمایشهای روانشناسی، افرادی که همذاتپنداری پایینی دارند در برابر داستانهای غمگین ضربان قلبشان کمتر تغییر میکند، اما همانها با موسیقی متن غمگین واکنش نشان میدهند.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازسازی کرد: «هنوز کتابی که دقیقاً به زخم من بخورد پیدا نکردهام.» در روانشناسی روایت، گریه اغلب نه از غم کلی، بلکه از برخورد ناگهانی متن با یک تجربهی شخصی مشترک میآید؛ پس شاید مسئله سنگدلی نیست، بلکه هنوز راویِ همفرکانس با خاطرهی تو ظاهر نشده است.