گریه کردن شیشه

دوستت دارم روی شیشه؛ وقتی شیشه هم گریه میکند:

برخلاف باور رایج، شیشه ساختار بلوری منظم ندارد؛ یک جامد بی‌نظم است که مولکول‌های سطحش هنوز با رطوبت هوا پیوند هیدروژنی می‌بندند. وقتی روی شیشه می‌نویسی، گرمای کلامت باعث می‌شود بخار آب روی سطح سردتر بشیند و قطرات ریز اشک را بسازد. پس گریه شیشه فقط استعاره نیست؛ فیزیکِ عاشقی است.

راهکار:

شعر را میتوانی به یک تصویر تازه گسترش بده: «و من هر بار پاکش کردم تا کسی نفهمد که عشق حتی شیشه را آب میکند.» این نگاه، استعاره را از دل تنهایی بیرون میآورد و به همه میگوید عشق وقتی دیده میشود، سختترین موجودات را هم نرم میکند.