گریه کردن موقع صحبت

اشک موقع حرف زدن؛ نشانه‌ای از آسیب روانی:

گریه موقع روایت خاطره فقط تخلیه‌ی احساسات نیست؛ سیستم عصبی پاراسمپاتیک فعال می‌شود تا ضربان قلب پایین بیاید و بدن وارد حالت پردازش شود. تحقیقات نشان داده اشک‌های احساسی حاوی هورمون‌های استرس مثل پرولاکتین‌اند؛ پس گریه یک مکانیسم بیوشیمیایی برای دفع آثار آسیب روانی است. جالب‌تر اینکه مغز هنگام گریه اندورفین ترشح می‌کند؛ یعنی بدن دقیقاً می‌داند چطور خودش را بعد از یک خاطره‌ی تلخ آرام کند.

راهکار:

این جمله را میتوان از زاویهی دیگری هم دید: اشک موقع روایت خاطره، نه فقط نشانهی زخم، بلکه نشانهی امنیت دوبارهی روان برای روبه‌رو شدن با آن زخم است؛ یعنی شروع التیام، نه ادامه‌ی درد.