برای پسری که یک هفته بدون دختر نمیماند، گریه نکن:
کسانی که نمیتوانند حتی یک هفته بدون شریک عاطفی بمانند، در روانشناسی «وابستگی رابطهزده» دارند؛ مغزشان دوپامین را از آشناییِ جدید میگیرد، نه از خودِ فرد. این دقیقاً همان چرخه اعتیاد است: شروع هیجان، افت پاداش، و جستوجوی منبع بعدی. پس اشک تو برای فقدانِ او نیست؛ برای ترکِ دوپامین است. سوال: اگر او فردِ منحصربهفرد بود، چرا همین الگو برای نفر قبل و بعد هم تکرار میشود؟
راهکار:
اگر این جمله برای تو یادآور رابطهای است، بدان که وابستگیِ سریع نشانهٔ عمق عشق نیست، نشانهٔ ترس از خلأ درون است. به جای قضاوتِ او، از خودت بپرس چرا حضورِ آدمی که نمیتواند تنها بماند، برایت انقدر ارزشمند شده؟ همین بازنگری، اولین قدم برای انتخاب سالمتر است.