چرا برای غریبهها اشک میریزیم؟:
مغز انسان در سوگ، تفاوتی بین غریبه و آشنا قائل نمیشود. تحقیقات نشان داده که هنگام تماشای مصیبت دیگران، همان نواحی عصبی فعال میشوند که در غم از دست دادن عزیزان. این همدلی فراتر از شناخت است. آیا ما برای تصویر ذهنی خود از آنها گریه میکنیم، نه خودشان؟
راهکار:
این حس را میتوان بهعنوان نشانهای از همدلی عمیق انسانی دید: ما حتی برای ردپای احساسی غریبهها هم سوگوار میشویم. شاید وقت آن رسیده که به این فکر کنیم چرا این ناشناسها بخشی از وجودمان شدهاند؟