گریه بر حال خود

جهان بی‌عشق: تکرار یک تکرار:

آیا می‌دانید نظریهٔ «بازگشت جاودان» نیچه می‌گوید: اگر مجبور باشی همین لحظه را بی‌نهایت بار تکرار کنی، آیا زندگی‌ات را دوست داری؟ اینجا نقطه‌ای است که عشق یا نبودش تعیین‌کننده می‌شود. بی‌عشق، هر روز فقط یک تکرار پوچ است. آیا حاضرید چنین چرخه‌ای را تا ابد تکرار کنید؟

راهکار:

این نگاه تلخ، در واقع دعوتی است به آگاهی از دام تکرار. شاید گریهٔ بر حال خود، اولین جرقهٔ شکستن این چرخه باشد؛ زیرا دردِ آگاهی، آغاز تغییر است. آیا می‌شود همین تکرار را با عشقی تازه معنا بخشید؟