گریه بیخودی

گریه بر سر چیزهای مسخره؛ وقتی بغض می‌ترکد:

این فقط «حساس بودن» نیست؛ بهش می‌گن «سرریز عاطفی». مغز وقتی حجم زیادی از استرسِ پردازش‌نشده جمع می‌شه، آستانه‌ی تحمل پایین میاد؛ یه محرک کوچیک مثل یه وسیله‌ی افتاده یا یه جمله‌ی ساده، به‌عنوان نماینده‌ی همه‌ی اون فشارها کد می‌شه و پردازش هیجانی ناگهان آزاد می‌شه. جالبه که اشک‌های احساسی ترکیب شیمیایی متفاوتی دارن و هورمون استرس رو از بدن بیرون می‌ریزن؛ یعنی گریه‌کردن واقعاً یه مکانیزم تنظیمِ عصبیه، نه ضعف.

راهکار:

چیز مسخره مقصر نیست؛ فقط نقطه‌ی اتصال کوتاهی بود بین تو و تمام چیزهایی که گفته‌ای مهم نیستند. این گریه، راویِ صادقِ خستگیت است.