یادگاریات چشامو خیس کرد؛ دلتنگی در یک جمله:
اشک هیجانی با اشک محافظ چشم فرق شیمیایی دارد؛ اشکهای احساسی حاوی هورمون استرس و اندورفیناند و در واقع یک مسکن طبیعی بدناند. اما پژوهشهای حافظه نشان میدهد خاطرهها هر بار که یادآوری میشوند بازنویسی میشوند؛ یعنی هر گریه بر یک یادگاری، داستانی تازه از آن نمیسازد؟
راهکار:
این جمله یک بوم سفید است؛ بگو آن یادگاری دقیقاً چیست؟ یک عکس، یک بو، یک آهنگ؟ اگر جای اشک، یک سؤال بنشیند، چه میشود: «کجایی که هنوز یادگاریات اشکم را درمیآورد؟»