همدلی عاشقانه در شعر مولانا:
نورونهای آینهای مغز با دیدن اشک دیگری فعال میشوند و همان مسیرهای عصبیِ غم را در مغز ما روشن میکنند؛ برای همین گریه میتواند مسری باشد. پژوهشها نشان میدهند این همدلی حتی بدون آگاهی رخ میدهد و ضربان قلب و ترشح هورمونها را تغییر میدهد.
راهکار:
مولانا اینجا از «سرایت هیجانی» میگوید: غمِ یار آنقدر واقعی میشود که بیاختیار اشک میآورد. در روانشناسی به این پدیده همدلیِ عمیق میگویند؛ یعنی مرز بین من و دیگری موقتاً محو میشود. شاید به همین دلیل است که این بیت هنوز تازه مانده است.