معنای عمیق گریه آسمان برای خنده گلها:
آیا میدانستی در بیابانهای آتاکاما، باران هر چند سال یکبار میبارد و باعث شکوفایی ناگهانی میلیونها دانهٔ خفته میشود؟ این پدیده به «صحرای گلها» معروف است. روانشناسان نیز میگویند مغز انسان پس از تجربهٔ بحرانهای شدید، مسیرهای عصبی جدیدی برای تابآوری میسازد. پس شاید هر اشک، نهانخانهای از لبخند باشد. حالا سؤال: آیا میتوانی لحظهای را به یاد آوری که یک شکست، بعدها به بزرگترین فرصت زندگیت تبدیل شد؟
راهکار:
این نگاه میتواند یادآور نظریه «رشد پس از سانحه» باشد: رنجها مانند باران، بذرهای پنهان قدرت را در آدمی آبیاری میکنند. اگر به دنبال مصداق روزمرهای هستی، به باغچهای فکر کن که پس از تگرگ، گلهایش دوچندان میشکفند.