جبران نمیشود؛ حتی با گریههای عمیق :)):
مغز مرز باریکی بین گریه و خنده دارد: مراکز عصبی هر دو در ساقه مغز همپوشانی دارند. پس در اوج فقدان جبرانناپذیر، ممکن است ناگهان بخندید—این نشانه فروپاشی نیست، بلکه مکانیزمی برای تخلیه اضطراب و جلوگیری از اضافهبار هیجانی است. شما هم بعد از یک غم عمیق این ترکیب عجیب را تجربه کردهاید؟
راهکار:
وقتی جبران دیگر معنا ندارد، خنده تلخ نه انکار که بازتعریف فاجعه است. این یعنی به عمق زخم آگاه هستی و با شوخی، کنترل روایت را دوباره دست میگیری.