مشترک مورد نظر خوشگله ولی گرفتنش مشکله!:
پارادوکس «کمیابی»: در روانشناسی تکاملی، سختبهدسترس بودن یک نشانهٔ ناخودآگاه برای ارزشمندتر بودن است؛ همانطور که در اقتصاد، عرضهٔ کم قیمت را بالا میبرد. مغز سختیِ دسترسی را با کیفیت بالاتر اشتباه میگیرد. گاهی عاشق سختی میشویم، نه خود مشترک!
راهکار:
این جمله یک قانون نانوشته را لو میدهد: جذابیت بالا اغلب با دسترسی کم گره خورده است؛ مثل گنجی که قفل رمزدار دارد. سختیِ گرفتن میتواند توهم ارزش بسازد. تفاوت بین جذابیت واقعی و هیجان تعقیب، همان نقطهای است که ماجرا روشن میشود.