ادب با بیادبان؛ مرز بین عزت و تحقیر:
جالب است که کارل پوپر، فیلسوف علم، «پارادوکس مدارا» را اینطور توضیح میدهد: مدارای بیحد با افراد نابردبار، در نهایت خودِ مدارا را نابود میکند. یعنی ادب کردن به آدم بیادب، گاهی نه ادب، که خیانت به ارزشهای ادب است. شاید این ضربالمثل ناخودآگاه به همین پارادوکس اشاره دارد: همانطور که خوردن گوشت سگ تو را سگ نمیکند اما کرامتت را میخورد، ادب به بیادب هم تو را بیادب نمیکند اما مرزهای تو را محو میکند. حالا سؤال اینجاست: در شبکههای اجتماعی امروز، مرز ادب با بیادبان کجاست؟
راهکار:
این ضربالمثل کهن را میتوان با مفهوم «پارادوکس مدارا» بهروز کرد: تا کجا باید با بیادبان مدارا کرد تا خود به بیادبی آلوده نشویم؟ شاید پاسخ در «مرزگذاری هوشمندانه» باشد نه تلافی یا سکوت مطلق.