گوشه نشینی و تنهایی

معنای پنهان آشنایی در تنهایی:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «تنهایی وجودی» وجود دارد که برخلاف تنهایی اجتماعی، یک وضعیت ذاتی و غیرقابل اجتناب انسانی است. هایدگر فیلسوف آن را «بودن-به-سوی-مرگ» و مواجهه با اصالت خود می‌دانست. این انزوا نه یک کمبود، که شرط امکان هرگونه رابطه اصیل با دیگری است. آیا این آشنایی که متن می‌گوید، در واقع کشف خود در خلوت نیست؟

راهکار:

این متن را میتوان از زاویه‌ای دیگر دید: شاید این «آشنایی» که در تنهایی رخ می‌دهد، نه با دیگران، که با بخش‌های ناشناخته خودمان است. گاهی بهترین گفتگوها در سکوت درون اتفاق می‌افتد.