موسیقی تا ابد: چرا مغز تشنهٔ جاودانگی صداهاست؟:
جالب است که موسیقی آخرین توانایی ادراکیای است که حتی در مغزهای فرسودهٔ آلزایمری خاموش نمیشود. پژوهشگران میگویند شبکهٔ عصبی ریتم و ملودی چنان عمیق در هیپوکامپ جا خوش کرده که «ابدیت» بیصدا عملاً برای مغز بیمعناست. اگر تنها یک قطعه حق ماندگاری داشت، کدام فرکانس خاطرهات را برای همیشه روشن نگه میداشت؟
راهکار:
موسیقی تنها محرکی است که سیستم پاداش مغز را همزمان با شبکه حافظهٔ نوستالژیک فعال میکند. آرزوی شنیدن «تا ابد» در واقع اشتیاق به بینهایتسازی همان لحظهای است که یک قطعه، عواطف را فریز کرده. پس شاید هر بار هدفون میگذاریم، یک ابدیت کوچک میسازیم.