گوسفند نباش؛ چطور دیگران برایت تصمیم نگیرند:
آزمایش سولومون اش در دهه ۵۰ نشان داد ۷۵٪ افراد حداقل یک بار با نظر اشتباه گروه همسو شدند؛ حتی وقتی جواب واضح بود. مغز انسان برای تعلق اجتماعی، خطای گروه را بر خطای فردی ترجیح میدهد. گوسفند بودن فقط استعاره نیست؛ سازوکار بقای عصبشناختی است. حالا سؤال این است: چوپان کیست که نمیبینی؟
راهکار:
گوسفند بودن راحت است چون مسئولیت انتخابها را میاندازد گردن چوپان؛ اما آزادی یعنی پذیرفتن این حقیقت که حتی انتخاب نکردن هم یک انتخاب است. هر بار که تصمیم میگیری سمت زندگیات را خودت تعیین کنی، یک چوپان ذهنی را بیکار کردهای.