گورستان آرزوها

عشق به ایران در گورستان آرزوها:

از نظر علوم اعصاب، هم‌زمانی عشق و درد در آمیگدال و اینسولا ثبت می‌شود. جالب اینجاست که دلبستگی به مکانی که باعث رنج می‌شود، گاهی ریشه در نیاز تکاملی به بقای قبیله دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد نوستالژیِ تلخ، سطح دوپامین را بالا می‌برد. آیا این عشق به ویرانه‌ها، فرمی از سوگواریِ ناتمام برای آرمان‌های ازدست‌رفته است؟

راهکار:

این عشق به گورستان آرزوها، یعنی هنوز به خاکی که در آن ریشه داری وفاداری. شاید وقتش رسیده که در همین خاک سوخته، بذر تازه‌ای از امید بکاری.

درون من گورستانی از خواستن و نرسیدن: