🔺شهید مطهری در کتاب آزادی معنوی بحث زیبایی در مورد استخفاف به عبادت دارد:
یکی از گناهان مهم، استخفاف عبادت است؛ بهویژه استخفاف نماز.
نماز نخواندن یک گناه بزرگ است، اما نماز خواندن همراه با سبک شمردن آن، گناهی دیگر و خطرناکتر است.
استخفاف نماز یعنی انسان وقت و فرصت دارد، میتواند با آرامش و حضور قلب نماز بخواند، اما آن را به تأخیر میاندازد و در آخر وقت، با عجله، بدون مقدمه و مؤخره، بیحضور قلب و بیتعقیب، ️
یکی از گناهان مهم، استخفاف عبادت است؛ بهویژه استخفاف نماز.
نماز نخواندن یک گناه بزرگ است، اما نماز خواندن همراه با سبک شمردن آن، گناهی دیگر و خطرناکتر است.
استخفاف نماز یعنی انسان وقت و فرصت دارد، میتواند با آرامش و حضور قلب نماز بخواند، اما آن را به تأخیر میاندازد و در آخر وقت، با عجله، بدون مقدمه و مؤخره، بیحضور قلب و بیتعقیب، ️
3.4
تنها برای رفع تکلیف نماز میخواند؛ گویی کاری مزاحم بوده که باید زود تمام شود. این نوع نماز با نمازی که انسان به استقبالش میرود، با وضوی آرام، اذان و اقامه، فراغ خاطر، تعقیب و ذکر بعد از نماز، تفاوتی اساسی دارد. چنین رفتاری نشان میدهد که نماز در آن خانه محترم است یا خفیف
...