بهای بهشت؛ گناه بوسهای که میارزد:
این ایدهی «انتخاب آگاهانهٔ جهنم برای چشیدن طعم بهشت» دقیقاً منطق «پارادوکس فاوست» را تداعی میکند: معاملهای با شیطان برای رسیدن به یک کمال موقت. در الهیات مسیحی، «گناه نابخشودنی» تکبری است که فرد را از توبه بازمیدارد؛ آیا عشقی که حاضر است برای لذت ابدی محکوم شود، نمونهای از همین تکبر است؟
راهکار:
این ایده را میتوان با الهام از داستانهای اساطیری مانند «داستان اورفئوس و ائورودیکه» که عشق را فراتر از مرزهای مرگ و زندگی میبرد، گسترش داد و به یک اثر هنری کوتاه تبدیل کرد.