گم شدن رویاها میان واقعیتهای تلخ:
مغز انسان برای بقا، وقایع منفی را با جزئیات بیشتر و ماندگاری بالاتری ذخیره میکند؛ پدیدهای به نام سوگیری منفی. به همین دلیل، واقعیتهای تلخ اغلب پررنگتر از رویاها به نظر میرسند، حتی اگر تعداد لحظههای خوب بیشتر بوده باشد. در آزمایشهای حافظه، محرکهای منفی تقریباً دو برابر سریعتر از محرکهای خنثی به خاطر سپرده میشوند.
راهکار:
رؤیاها معمولاً گم نمیشوند؛ فقط پشتِ اولین لایهی واقعیتهای تلخ، بینشان میمانند. کافی است بهجای جستوجویشان در گذشته، ببینید همین واقعیتها کدام بخش از رؤیای قدیمی را ناخواسته زنده نگه داشتهاند.