گم شدن رویاها در واقعیتهای تلخ؛ چرا امید از بین میرود؟:
مغز انسان سه برابر بیشتر از خاطرات مثبت، خاطرات منفی را به یاد میآورد؛ به این «سوگیری منفی» میگویند. این یک مکانیزم تکاملی برای بقاست، نه نشانه شکست. نکته عجیبتر: همان بخشی که رویا میسازد (شبکه حالت پیشفرض مغز) حتی در تاریکترین واقعیتها هم فعال میماند. پس رویاها گم نمیشوند، فقط صدایشان توسط آلارمهای مغز خفه میشود. کدام واقعیت تلخ بیشترین سر و صدا را در ذهن تو دارد؟
راهکار:
شاید رویاها گم نشدهاند؛ فقط زیر خاکستر واقعیتهای تلخ، در حال استراحتاند تا وقتی شرایط آماده شد، دوباره سبز شوند.