شعری که هرگز خوانده نشد و احساس نادیده شدن:
در نظریه دریافت، متن بدون خواننده وجود ندارد. شعر تو تا وقتی کسی نخواندش، در ناکجاآباد است. روانشناسی میگوید «کوری توجه» باعث میشود چیزهای آشکار را نبینیم اگر ذهن جای دیگری باشد. این شخص نه فقط شعر را نخوانده، بلکه اصلاً متوجه وجودت نبوده. سوال: آیا یک اثر بدون مخاطب واقعاً وجود دارد؟
راهکار:
گاهی ناشنیده ماندن شعر، آن را به راز شخصیتری تبدیل میکند که فقط برای خودت معنا دارد.