در جهانی دیگر حتی گلوله سمت من بیا:
پارادوکس «جاذبه خطر»: پژوهش داتون و آرون نشان داد برانگیختگی ناشی از خطر می‌تواند به جاذبه عاطفی نسبت داده شود. در شعر، گلوله ابزار مرگ است اما با جهت‌گیری انتخابی به سمت «من» بازتعریف می‌شود؛ یعنی خطر از ابزار جدا و به رابطه منتقل می‌شود.
راهکار:
این تصویر را می‌توان این‌طور خواند: خطرناک‌ترین چیز در عشق، خودِ گلوله نیست؛ جهت‌گیری آن است. اگر تفنگ را ابزار سرنوشت بدانیم، «سمت من بیا» یعنی انتخاب هدف، نه تسلیم محض. ادامه‌اش می‌تواند جهانی باشد که در آن حتی ابزارهای ویرانگر هم بازتعریف می‌شوند.