گلوله از سمت خودی؛ دردی که انتظارش را نداشتم:
در روانشناسی اجتماعی، درد خیانت نزدیکان به خاطر «نقض انتظار» است: مغز تهدید را نه بر اساس بزرگی، بلکه بر اساس پیشبینیپذیری پردازش میکند. وقتی ضربه از سمت قابل اعتماد میآید، آمیگدال واکنش شدیدتری نشان میدهد. این همان چرایی «حیرانی از سمت» است؛ چون قواعد بازی ذهنتان یکباره فرو میریزد.
راهکار:
این جمله تراژدی اعتماد را در یک قاب فشرده نشان میدهد: درد اصلی نه از خود واقعه، که از فروپاشی پیشبینی ما از آدمهاست. شاید بتوان این حیرانی را نقطه شروع بازنویسی نقشه ذهنی روابط دانست، نه فقط زخم.