گله از آسمان

طعم آسمان و درددل ما که همش زمین خوردیم:

در هواشناسی، آنچه بعد از رعد و برق حس می‌کنیم ازن (O3) است: گازی با بوی تند و تقریباً فلزی که در استراتوسفر از ما محافظت می‌کند، اما نزدیک زمین سمی است. یعنی همان آسمانی که مزه‌اش را می‌پرسی، اگر پایین بیاید، ریه را می‌سوزاند. از طرفی «زمین خوردن» در فیزیک یعنی شتاب ۹.۸ متر بر مجذور ثانیه؛ پس هر بار تندتر سقوط می‌کنی، نه آرام‌تر.

راهکار:

از زاویه‌ی دیگر: کسی که زیاد زمین می‌خورد، جاذبه را از پرنده‌ها بهتر می‌فهمد. آسمان شاید مزه‌ی همان خاکی را بدهد که بعد از هر سقوط زیر پایت آشنا شده؛ برای همین ترکیب «زمینِ آسمانی» همیشه غریب است.