پاسخی به سهراب: زندگی رویاست نه گل:
آیا میدانستی که مغز انسان در هنگام رویا، همان بخشهایی را فعال میکند که در بیداری؟ مرز بین واقعیت و خیال آنقدرها هم که فکر میکنیم واضح نیست. جالب است که شاعران قرنها پیش به این حقیقت عصبی اشاره کردند. حالا سؤال اینجاست: اگر زندگی را یک رویا بدانیم، آیا انتخابهایمان تغییر میکند؟
راهکار:
این نگاه به زندگی بهعنوان یک رویا، ریشه در عرفان ایرانی دارد. مولانا هم میگوید: «ما ز بالاییم و بالا میرویم». میتوانی از همین دیدگاه برای نوشتن ادامهای استفاده کنی: «هر گلی پژمردنی است، اما خاطرهاش میماند».