غزلی از مجنون برای لیلی: عشق در قالب شعر:
غزل عربی، پیش از اسلام، برای بیان درد فراق شکل گرفت؛ ساختار دوبیتیهای همقافیهاش، بازتاب چرخه وسواس عشق است. عصبشناسی نشان میدهد عشق رمانتیک، سروتونین را کاهش و دوپامین را افزایش میدهد، درست مثل اعتیاد. کهنالگوی مجنون، «لیمرنس»ای را به نمایش میگذارد که مرز جنون و خلسه عرفانی را محو میکند. جالب اینجاست که قدیمیترین غزل فارسی از رودکی (قرن نهم میلادی)، پیش از روایت مشهور نظامی از لیلی و مجنون سروده شده است.
راهکار:
غزل در عصر دیجیتال میتواند یک وویس عاشقانه یا استوری اینستاگرامی باشد؛ شاید مجنون امروزی، لیلی را با یک پلیلیست خصوصی در اسپاتیفای پیدا میکرد!