غزلی به کوتاهی یک عمر؛ دلگیرترین مصرعش زندگی من است:
مغز انسان برای بقا، خاطرات منفی را قویتر از مثبت ذخیره میکند؛ به این میگویند «سوگیری منفی». در آزمایشها، یک انتقاد ناعادلانه اثرش از پنج تعریف صادقانه بیشتر میماند. پس «دلگیرترین مصرع» بودنِ زندگی، یک خطای ادراکی است، نه یک حقیقت ادبی. آیا شما هم غزلهای روشن زندگیتان را کمرنگتر یادتان است؟
راهکار:
این تصویر را برگردان: اگر عمر یک غزل است، «دلگیرترین مصرع» همان جایی است که روایت میتواند به سمت نور بچرخد. با نوشتن ادامهی غزل، مصرع بعدی را خودت انتخاب کن.