غزل عاشقانه کلاسیک

.من دربه درِ نازِ دو چشمانِ سیاهت
جانم به فدای تو و آن طرزِ نگاهت

ای بیخبر از من تو کجایی که ببینی
من تا به سحر نشسته ام چشم براهت️

چنانت دوست مي‌دارم که گر روزي فراق افتد
تو صبر از من تواني کرد و من صبر از تو نتوانم...

_سعدی|️

گل خندان
آفتاب از روی تو پنهان شود
تالبت از روی یارخندان شود
دلکه لحظهءبی تو شادنیست
درفراقت اسک چون باران شود
عقل راسودای زلفت برده است
کار من از زلف تو سامان شود
چشم تو فتنه و مژگانت کمان
هرکه رابینی زخود حیران شود
گر عنایت کنی به سر گشته دل
کار من از لطف تو آسان شود
عارف.ل.اوص د🌹🌹🌹+️