غزل عاشقانه فارسی

ای که همه نگاه من خورده گره به روی تو
تا نرود نفس زِ تن پا نکشم ز کوی تو
گرچه به شعله میکشی قلب مرا به عشوه ات
بر دو جهان نمیدهم یک سر تار موی تو️

من از دلبستگی‌ های تو با آیینه دانستم
که بر دیدار طاقت‌ سوز خود عاشق‌ تر از مایی
رهی معیری️