رهایی از غصه چیزهایی که نشد و شکست:
مغز انسان گذشته را مانند فیلم ذخیره نمیکند؛ هر بار که خاطرهای را مرور میکنیم، آن را بازنویسی میکنیم. پژوهشهای علوم اعصاب نشان دادهاند حافظه هر بار در فرایند «بازتدوین» تغییر میکند. پس آنچه «شکست» نامیده میشود، نسخهای است که ذهن امروزت از آن ساخته. غصه خوردن برای گذشته، یعنی سوگواری برای یک تصویر وابسته به زمان. آیا میخواهی نسخه بعدی این خاطره را خودت بنویسی؟
راهکار:
این متن را میتوان «آیین عبور از گذشته» نامید؛ به جای سوگ برای آنچه نشد، آن را نقشهای بدان که نشان میدهد کدام راهها را نباید دوباره بروی.