غصه کهنه

غم بی گریه؛ وقتی نفست از یاد غصه سنگین می‌شود:

در روان‌شناسی سوگ به این حالت «سوگ خاموش» می‌گویند: مغز خاطره را در شبکه پیش‌فرض نگه می‌دارد و هر بار فعال‌سازی، مسیر درد را بدون پاسخ گریه روشن می‌کند. پژوهش‌ها نشان داده‌اند یادآوری سوگ کهنه می‌تواند ضربان قلب و ریتم تنفس را مختل کند، حتی وقتی چهره آرام است. چرا بدن گریه را قفل می‌کند؟

راهکار:

این غمِ بی‌اشک، فراموشی نیست؛ سوگ از مرحله هیجانی گذشته و به ساختار بدنی تبدیل شده. مثل زخمی که خونریزی ندارد اما با هر تغییر فصل نبض می‌گیرد. اگر گریه نمی‌آید، لازم نیست زور بزنی؛ گاهی بدن به جای تخلیه، خاطره را نگه می‌دارد تا معنا را کامل کند.