شعر غرور: گلبرگ مغرور که از تشنگی میمیرد:
غیرباورانه است که غرور میتواند مغز را فریب دهد تا کمک را به عنوان تهدید ببیند. مطالعهای در نوروساینس اجتماعی نشان داده وقتی افراد مغرور درخواست کمک میکنند، آمیگدال (مرکز ترس) فعال میشود، انگار در خطرند. این پارادوکس: همان غرور که شما را زنده نگه میدارد، میتواند نابودتان کند. آیا راهی برای غلبه بر این واکنش عصبی وجود دارد؟
راهکار:
این بیت انگار از زاویهای دیگر میگوید: گاهی غرور ما را از دیدن شبنمهایی که بیصدا میبارند، محروم میکند. شاید پذیرش کمک، نه خفت که فرصتی برای زنده ماندن باشد.