غرور یا دل کندن

آمادگی همیشگی برای خداحافظی با هرکس و هرچیز:

در روان‌شناسی به این حالت «گسست پیش‌گیرانه» می‌گویند: مغز برای کاهش درد طردشدگی، پیش از آنکه دیگری برود، پیوند عاطفی را شل می‌کند. پژوهش‌های دلبستگی نشان می‌دهد این آمادگی دائمی معمولاً بازمانده‌ی تجربه‌های ناپایدار اولیه است، نه غرور. به همین دلیل، آدم‌هایی که همیشه برای خداحافظی آماده‌اند، اغلب در برابر صمیمیت واقعی دچار تعارض می‌شوند.

راهکار:

شاید این آمادگی همیشگی، نه از غرور، که از فرسودگیِ نگه‌داشتن رابطه‌هایی ست که یک‌طرفه یا شکننده بوده‌اند. اگر این حالت را نه‌به‌عنوان غرور، بلکه به‌عنوان سپرِ خستگی ببینیم، انتخاب‌های بعدی خودآگاه‌تر می‌شود.