زیبایی پایان؛ وقتی غروب ثابت میکند پایان هم قشنگ است:
غروب سرخ نتیجه پراکندگی ریلی است؛ نور خورشید مسیر طولانیتری در جو طی میکند، طول موجهای کوتاه آبی پراکنده میشوند و قرمز و نارنجی باقی میمانند. جالبتر اینکه پس از فورانهای آتشفشانی، ذرات معلق غروبهای سرختر و خیرهکنندهتر میسازند. از نظر روانشناسی، مغز ما پایانها را بر اساس اوج و لحظه پایانی ارزیابی میکند؛ قاعده قله-پایان. اگر هر پایانی میتواند چنین رنگی داشته باشد، چرا از آن فرار میکنیم؟
راهکار:
پایان فقط خاموشی نیست؛ غروب در واقع نفسِ زمین است که نور را به نیمه دیگر جهان میسپارد. هر پایانی برای کسی، آغازی برای کسی دیگر است. شاید به همین دلیل است که حتی تیرهترین لحظات، رنگ دارند.