غروب آرزوها و تلخی حسرت؛ چگونه از آن عبور کنیم؟:
در روانشناسی شناختی، حسرت یک «خطای پیشبینی عاطفی» است: ما شدت درد از دست دادن را بیش از حد تخمین میزنیم. جالب اینجاست که مغز هنگام حسرت همان نواحی را فعال میکند که هنگام لذتبردن – یعنی حسرت نوعی لذتِ معکوس از چیزی که هرگز نبوده. این یعنی «آرزوی سوخته» هنوز در مدار عصبی شما زنده است و میتواند به انرژی خلاق تبدیل شود. سؤال: آیا حاضرید حسرت را به موتور محرک دگرگونی تبدیل کنید؟
راهکار:
حسرت، برخلاف ظاهرش، یک نقشهی ذهنی از ارزشهای واقعیتان است. به جای غرق شدن در گذشته، آن ارزشها را شناسایی کنید و برای آنها مسیر تازهای خلق کنید. مثلاً بپرسید: «اگر امروز بتوانم آرزوی مشابهی را با شکلی متفاوت دنبال کنم، اولین قدم چیست؟»