غیرممکن بودن توصیف

تشبیه به حافظ و مثنوی؛ شرح تو محال!:

مفهوم «وصف‌ناپذیری» ریشه در پدیده‌ای به نام «نقص زبانی» دارد: مغز انسان برای تجربیات عاطفی بسیار عمیق، واژگان کافی ندارد. این همان «حیرت» عارفان است. آیا شما هم لحظه‌ای را تجربه کرده‌اید که کلمات از بیانش عاجز بودند؟

راهکار:

این بیت زیبا یادآور این است که گاهی عشق آنقدر عمیق می‌شود که زبان در برابرش ناتوان است. به جای کلنجار رفتن با کلمات، شاید بهتر باشد لحظه را در سکوت حس کنید.