غیرقابل جایگزین بودن

غیرقابل جایگزین بودن؛ راز منحصربه‌فردی:

پارادوکس منحصربه‌فردی: ذهن انسان افراد را با طرح‌واره‌های اجتماعی مقایسه می‌کند، اما «جایگزین‌ناپذیری» عمدتاً از خاطرات مشترک، رمزهای رابطه و پیوند عاطفی ساخته می‌شود؛ نه از ویژگی‌های قابل شمارش. به همین دلیل یک آدم می‌تواند در چشم دیگری بی‌همتا شود بی‌آنکه عینی‌ترین فرد جهان باشد.

راهکار:

این جمله هویت را از راه «شباهت نداشتن» تعریف می‌کند؛ در حالی که حس جایگزین‌ناپذیری معمولاً از انباشت تجربه‌های مشترک و انتخاب‌های تکراری روزمره ساخته می‌شود. می‌توان آن را به این شکل بازنویسی کرد: «هیچ‌کس شبیه تو نیست، چون هیچ‌کس دقیقاً همین خاطره‌ها و لحظه‌ها را با من نداشته است.»