مرگ در دریا: غرق شدن مثل همه آرزوها:
آیا میدانی در لحظه غرق شدن واقعی، بدن بهخاطر رفلکس حنجره آب را به ریه راه نمیدهد تا جایی که اکسیژن مغز قطع شود و تو در یک توهم آرامبخش فرو بروی؟ به آن «غرق خشک» میگویند. مرگ در آب، برخلاف تصور شاعرانهات، اغلب بدون تقلا و با حس شناور شدن همراه است. تفاوت خاک و آب فقط در سرعت تجزیه نیست؛ هر دو بازگشت به چرخهاند، اما آب خاطره را هم حل میکند. سوالی که پیش میآید: آیا آرزوها هم مثل جسد در آب شناور میمانند تا پیدا شوند؟
راهکار:
اگر این حس آشناست، شاید نیاز به بازتعریف «غرق شدن» داری: گاهی غرق شدن در کار یا عشق هم مثل دریا آرامشبخشه، نه فقط نابودی.